169x70_dicapro  peri.1  www.iatreion.gr
 
 
Αιτιολογία υπερκινητικού συνδρόμου - 12/04/2008

γράφει η  ΞΗΡΟΥ ΜΑΡΙΑ
BSc, MSc ΨΥΧΟΛΟΓΟΣ
ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ

Αιτιολογία

Ακόμη δεν είναι μια μοναδική αιτία που μπορεί να ευθύνεται για τη γένεση του υπερκινητικού συνδρόμου. Αναφέρονται διάφοροι αιτιολογικοί παράγοντες και ο πιθανός συνδυασμός τους συμβάλλει στη σημαντική ποικιλομορφία της έκφρασης της διαταραχής. Έτσι λοιπόν η πιθανή αιτιολογία :
- Νευρολογική διαταραχή
- Σχέσεις παιδιού με την οικογένεια διατηρούν και επιτείνουν την κατάσταση
- Κάπνισμα στην εγκυμοσύνη
- Μείωση καρδιακών παλμών κατά τον τοκετό
- Μικρή περίμετρος της κεφαλής του νεογέννητου
- Εγκεφαλικές βλάβες
- Δηλητηρίαση από μόλυβδο δημιουργεί εγκεφαλοπάθειες

Βιολογικοί παράγοντες

Η συμπεριφορά του ατόμου να επηρεαστεί από γενετικούς, νευρολογικούς ή βιοχημικούς παράγοντες ή συνδυασμό των παραγόντων αυτών. Οπωσδήποτε υπάρχει σχέση μεταξύ της οργανικής κατάστασης και της συμπεριφοράς ενός ατόμου και επομένως πίσω από μία συναισθηματική διαταραχή να αναζητούμε κάποιον βιολογικό παράγοντα.
Αυτό φυσικά δεν είναι απόλυτο, γιατί σε πολλά παιδιά με διαταραγμένη συμπεριφορά δεν υπάρχει κάποια βιολογική μειονεξία, την οποία θα μπορούσαμε να θεωρήσουμε υπεύθυνη για αυτή τη συμπεριφορά. Κατά τον ίδιο τρόπο πολλά παιδιά με φυσιολογική συμπεριφορά παρουσιάζουν βιολογικές διαταραχές.

Έρευνες σε δίδυμα ή υιοθετημένα παιδιά δείχνουν ότι υπάρχει κάποιος τρόπος κληρονομικής μετάδοσης. Οι μονοζυγωτικοί δίδυμοι έχουν μεγαλύτερη συμφωνία στα επίπεδα κινητικότητας απ ΄ ότι οι διζυγωτικοί δίδυμοι. Επίσης, οι βιολογικοί γονείς παιδιών με υπερκινητική διαταραχή αντιμετώπισαν παρόμοια προβλήματα στα παιδικά τους χρόνια.


Στο ιστορικό των υπερκινητικών παιδιών βρίσκουμε:

1. ήταν μωρά υπερβολικά ανήσυχα
2. έκλαιγαν συνέχεια
3. είχαν κωλικούς
4. παρουσίαζαν προβλήματα στον ύπνο
5. παρουσίαζαν προβλήματα στο φαγητό
Η ιδιοσυγκρασία του παιδιού είναι σημαντική για την ανάπτυξη του συνδρόμου.
Σήμερα ο προβληματισμός σε σχέση με την αιτία του συνδρόμου επικεντρώνεται στις νευρομηχανικές διαταραχές.
Πρόσφατες έρευνες ακυρώνουν την υπόθεση της μεμονωμένης ανεπάρκειας κάποιου νευροδιαβιβαστή. Διαταραχές στο μεταβολισμό της ντοπαμίνης έχουν ήδη περιγραφεί σε υπερκινητικά παιδιά, ενώ οι μελέτες για το μεταβολισμό της σεροτίνης έχουν δώσει αντικρουόμενα αποτελέσματα.
Τα τελευταία χρόνια εκφράστηκε η άποψη ότι διάφορες τοξίνες και χημικά συστατικά των τροφών προκαλούν συμπεριφορές υπερκινητικού τύπου.
Υπεύθυνες ουσίες για συμπεριφορά υπερκινητικού τύπου θεωρούνται: τεχνητές χρωματιστές, συντηρητικά και ζάχαρη. Όμως οι απαλλαγμένες από τις τοξικές ουσίες δίαιτες, που προτάθηκαν δεν έφεραν τα αναμενόμενα αποτελέσματα.

Οικογενειακοί παράγοντες
Οι ειδικοί σε θέματα ψυχικής υγείας υποστηρίζουν ότι οι συναισθηματικές δυσκολίες των παιδιών θα πρέπει να αποδοθούν στις διαταραγμένες σχέσεις γονέων και παιδιών, γιατί οπωσδήποτε η οικογένεια ασκεί σημαντική επίδραση κατά τα πρώτα χρόνια της εξελικτικής περιόδου του παιδιού.
Η μελέτη των ψυχοκοινωνικών παραγόντων επικεντρώνεται στους ψυχολογικούς παράγοντες, στις πρώιμες συναισθηματικές στερήσεις και στη γονεΐκή ανεπάρκεια.

Οι οικογενειακές καταστάσεις που μπορούν να προκαλέσουν σοβαρά συναισθηματικά προβλήματα είναι οι εξής:

1. αρνητικές σχέσεις μεταξύ μητέρας και παιδιού
2. εσφαλμένη αντιμετώπιση των αναγκών του παιδιού από μέρους των γονέων.
3. ασυνέπεια των γονέων στην αντιμετώπιση της κακής συμπεριφοράς του παιδιού. Οι γονείς των υπερκινητικών παιδιών άλλοτε είναι υπερβολικά αυστηροί και ελεγκτικοί και άλλοτε ιδιαίτερα παθητικοί, ανίκανοι να θέσουν όρια στη διαταρακτική συμπεριφορά του παιδιού τους.
4. διαλυμένο και αποδιοργανωμένο οικογενειακό περιβάλλον.
Οι μητέρες των υπερκινητικών παιδιών φαίνονται να μην είναι διαθέσιμες για να ανταποκριθούν στις ανάγκες του παιδιού το οποίο μέσω της υπερκινητικότητας προσπαθεί να προκαλέσει την προσοχή του γονέα.
Από την ψυχοδυναμική πλευρά οι θορυβώδεις εκδηλώσεις της υπερκινητικότητας θεωρούνται μανιακές άμυνες ενάντια στην κατάθλιψη. Από το υλικό της ψυχοθεραπείας διαπιστώνεται η μονιμότητα του καταθλιπτικού πυρήνα και η μεγάλη συναισθηματική έλλειψη.

Σχολικοί παράγοντες
Ένα ποσοστό παιδιών είναι ήδη διαταραγμένο όταν αρχίζουν το σχολείο ενώ άλλα παρουσιάζουν συναισθηματικές διαταραχές κατά τη διάρκεια της φοίτησης τους, λόγω αποτυχιών ή άλλων τραυματικών εμπειριών μέσα στην τάξη. Στην περίπτωση αυτή η κατάσταση τους μπορεί να βελτιωθεί ή να χειροτερέψει, ανάλογα με τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζονται από το δάσκαλο.

Μερικές από τις σχολικές εμπειρίες που ακούν μεγάλη επίδραση στο παιδί, είναι οι παρακάτω:

1. Η αυστηρή εφαρμογή των κανονισμών
2. Οι δυσανάλογες ως προς τις ικανότητες του μαθητή απαιτήσεις του δασκάλου
3. Η ασυνέπεια σε θέματα πειθαρχίας
4. Η ειρωνική αντιμετώπιση των αποτυχιών του παιδιού από μέρους μαθητών και δασκάλου.
5. Η ανορθόδοξη αντιμετώπιση της συμπεριφοράς του παιδιού.

 www.fsa.gr
 dok.1
 MYALAS
 ΑΓΩΓΗ ΜΑΘΗΣΗΣ ΚΑΙ ΛΟΓΟΥ
 ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΑΝΑΡΓΥΡΟΙ ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ